پایگاه خبری کردستان ورزشی نیوز_ سنندج، شهر مهربانی و کوهستان است، در عصری که صدای همهمهی شهر در پارک شهدا آرام میگرفت، در سالن شهرداری شاهد رویدادی بود که جنسش با تمام مراسمهای خشک و اداری فرق داشت. آنجا، نه فقط یک مراسم، که یک آشتی دوباره بود، آشتی میان دغدغههایی که سالهاست در جوهر قلم نویسندگان و در لنز دوربین عکاسان ورزشی کردستان به تپش افتادهاند.
به همت انجمن نویسندگان، خبرنگاران و عکاسان ورزشی کردستان، دوم جولای، روز جهانی ورزشینویسان، برای نخستینبار در این خاک، نه فقط یک تاریخ در تقویم، که بهانهای شد برای یک ادای احترام عمیق. سالن، پر بود از عطر پیشکسوتانی که رد پای جوانیشان را بر زمینهای خاکی ورزش کردستان جا گذاشته بودند و حالا با موهای سپید، آمده بودند تا ببینند که میراثدارانشان، آنها را فراموش نکردهاند.
تأکید مسئولین بر نقش رسانه در توسعه ورزش؛
در این مراسم، فرزاد خاکی، مدیرکل دغدغه مند و پرتلاش ورزش و جوانان کردستان و حاجآقا پورذهبی، نماینده ولیفقیه در استان، ضمن ایراد سخنانی، نقش رسانههای ورزشی را در بازتاب ظرفیتها و اصلاح امور مدیریتی، نقشی کلیدی و راهبردی توصیف کردند.خاکی با زنده نگه داشتن یاد و خاطره پیشکسوتان ورزشی نویس استان که سالها برای انعکاس رویدادهای ورزشی زحمت کشیدهاند، گفت: در سالهای گذشته تا به امروز، رویدادهای بسیار خوبی در مرکز استان و شهرستانها برگزار و به ثبت رسیده است که ارزش و جایگاه آنها با انعکاس خبری مناسب خبرنگاران حوزه ورزش نمایان شده است.همچنین دریایی، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی و دکتر سرکوت نجفی، معاون امور اجتماعی استانداری کردستان، منیژه جهان بین سرپرست اداره ورزش و جوانان سنندج، هوشنگ امینی مدیر ورزش شهرداری ، سهیلا چراغی قهرمان سابق کاراته، آرمان اله ویسی قهرمان ارزنده رزمی، فریدون ویسیان رییس انجمن کونگ فوتوآ سنتی، شیروان یاری و منصور اولی رییس و نایب رییس خانه مطبوعات کردستان با حضور خود بر اهمیت تعامل سازنده میان بدنه مدیریتی استان و اصحاب رسانه تأکید نمودند.
انجمن در مسیر بالندگی؛
عادل خلیلیان، رئیس انجمن نویسندگان، خبرنگاران و عکاسان ورزشی کردستان، در حاشیه این مراسم با اشاره به فلسفه وجودی این روز که با الهام از شکلگیری انجمن جهانی ورزشینویسان در حاشیه المپیک ۱۹۲۴ پاریس بنا شده، تأکید کرد: رسانه برای مدیران هرگز یک تهدید نیست، بلکه فرصتی استراتژیک برای معرفی ظرفیتها، اصلاح امور و توسعه پایدار ورزش استان است.
خلیلیان با بیان اینکه این انجمن هماکنون با ۲۹ عضو دارای کارت فعالیت و با اتکا به ظرفیت هفت رسانه تخصصی ورزشی جریانی پویا در حوزه اطلاعرسانی ایجاد کرده است، تصریح کرد که هدف اصلی، ارتقای جایگاه صنفی و حرفهای خبرنگاران است.
تجلیلی از جنس نور و کلمه؛
وقتی نام بزرگان به میان آمد، تشویقها از سر تعارف نبود، از عمق جان بود. از استاد حاج اقبال ذوالفقارنسب که از سال ۵۳ در مجله دنیای ورزش تا امروز، با کلماتی از جنس تعهد برای ورزش نوشت، از استاد بهرام مهرپیما که در سال ۶۱ از روزنامه اطلاعات ورزشی شروع نمود و عاشقانه هنوز در مورد ورزش دیارش می نویسد تا استاد جمشید فرجوندفردا، آن شکارچی نور و لحظه که بیش از ۴۰۰ جایزه جهانی و کشوری را در کارنامه دارد؛ گویی تاریخ ورزش کردستان در آن لحظات، نفس میکشید. یا استاد علی اشرف هدایت نژاد قلم به دست با اخلاق و فاخر این دیار که مورد احترام جامعه ورزش است.
دیدن پهلوان عبدالله عزیزی، آن نام پرافتخار کشتی که بعنوان مدیر پایگاه خبری راه کشتی از ورزش می نویسد، در کنار چهرههای متین و بیادعایی چون صالح رفیعی که سالهاست آینهدار ورزش در سیروان است و شاگردانی چون چیا فوادی، زانیار دلیری و عادل خلیلیان را به این عرصه هدیه کرده، تصویری بود که هر بینندهای را به تامل وامیداشت.
همچنین در اتفاقی ارزشمند، از استاد ارجمند ناصر رحیمیان، مدیر خیر و حامی نامدار چاپخانه معلم سنندج تقدیر شد؛ مردی که بیسروصدا، یار و یاور همیشگی رسانههای استان در مسیر سخت چاپ و نشر بوده و نقش پررنگی در بقای مطبوعات محلی ایفا کرده است و همیشه به نوعی حامی جامعه مطبوعاتی دیارش بوده است.
از امجد خدامرادپور مدیر توزیع روزنامه و نشریات کردستان که سالهاست در این عرصه تلاش می کند و ئاری عبدی که کار صحفه آرایی روزنامه های ورزشی را برعهده دارد و با دستان توانمند خود به زیبایی هنرش را نشان می دهد، یا اشکان حسن خانپور عکاس خوش سلیقه که سالهاست در میادین ورزشی دیارش مشغول هنر عکاسی است و لحظات را ثبت می کند همگی مورد تجلیل قرار گرفتند. زانیار دلیری خبرنگار با سابقه کردستان که در کنار فردوسی پور است و صابر ساعدپناه تهیه کننده برنامه های ورزشی صداوسیما از دیگر چهره های بودند که نامشان در مراسم تجلیل بود.
خانهای که گرم شد؛
سالن مملو بود از حضور کسانی که سالهاست نبض ورزش کردستان در دستان آنها می تپید از قهرمانان ورزشی که دعوت انجمن را لبیک گفتند و حضور پیشکسوتان، گل سرسبد این محفل بود؛ حضور بزرگانی چون علی خشنودی، شریف یاوری، سهراب جلالی، پرویز دارابپور، محمد نجیب شریفی، منصور کرباسچی، فرهاد شریف پور، حشمت ساعدی، صدیق آرمان، فرشید جهانبین، صدیق هنرآوازی، علی پژگول ، نادر دیوانی، بهروز کریمی، ایرج عباس زاده، عبدالله پورمند زانیار بهمنی، مسعود مرادی، چنگیز محبت ، کاوه اسدی ،ایرج ساعدی، صباح احمدی، کاوه فقیه سلیمانی و دیگران عزیزان بهجمع، اصالت و وزنی بخشیده بود که کمتر مراسمی به خود میبیند. مدیران باشگاههای سازندهای همچون آبیدر، پاریزهر، ستارهساز، آدرین و شهید شکوهی نیز در کنار ما بودند، چون میدانستند که رسانه، بازوی دیده شدن تلاشهای شبانهروزی آنهاست.
لحظهای که زمان ایستاد، گلهای ارادت؛
اما در میانه این تقدیرها، ناگهان سکوتی سنگین و پرشکوه سالن را فرا گرفت. همه نگاهها به سن دوخته شد،آنجا که ورزشکاری از مجموعه ورزشی شهید شکوهی، فرشتهای با چشمان معصوم که با سندروم داون، قلبی به وسعت آسمان داشت،آرام و باوقار، گلدانی از گل را در دست گرفته بود، او به سوی پهلوان عبدالله عزیزی رفت لرزش دستان آن پهلوان نامدار، وقتی گلها را از دستان آن ورزشکار گرفت، گویی لرزش تمام دیوارهای سالن بود. این ورزشکار، با همان زبان ساده و صادقانهاش، از پهلوان برای تمام مهربانیها و حمایتهایش از ورزشکاران سندروم داون تشکر کرد، در آن لحظه، اشک در چشمان بسیاری حلقه زد، انگار که عاطفه، قهرمان اصلی این شب بود. این قاب، یکی از زیباترین مدال های بود که پهلوان عزیزی به سینه زد.
شوری که توپ تنیس به پا کرد!
اما شاید جذابترین لحظه ورزشی مراسم، آنجا بود که دکتر آرش زارعی، میان جدیت مسئولین و شکوه پیشکسوتان، با یک توپ تنیس، هنرنمایی کرد. صدای روپاییهای او، ضربآهنگی بود که سکوت رسمی سالن را شکست و لبخند را بر لبان همه نشاند، یادآوری این نکته که ورزش، حتی در جدیترین محافل هم، همچنان بازی شیرین کودکی ماست.
سایه روشن یک حضور؛
در این میان، حضور گرم فرزاد خاکی، مدیرکل دغدغهمند ورزش، حاجآقا پورذهبی، هادی کاظمی معاون دوستدار ورزش استان و دیگر یاران همراه، دلگرمی انجمن بود. اما شاید جای خالی برخی، در آن غوغای تجلیل، بیش از پیش به چشم میآمد؛ آنهایی که دعوت این ضیافت دوستی را بیپاسخ گذاشتند و نمیدانستند چه گرمایی را در آن سالن به یادماندنی از دست دادند!
این مراسم، به همت انجمن، به خوبی نشان داد که کردستان، تشنهی قدرشناسی است. وقتی از اعضای دوره گذشته و فعلی انجمن تجلیل شد، بیش از آنکه یک تقدیرنامه به دست کسی داده شود، یک پیوند تازه رقم خورد.
پایانبندی یک رویا؛
مراسم که به پایان رسید، سالن شهرداری سنندج، تنها خاطرهای از یک جلسه نبود؛ گویی بذری پاشیده شد برای آیندهای که در آن، قلمها و دوربینها، نه ابزارانتقاد، که بازوان توانمند توسعه و همدلی خواهند بود.
این روز، برای کردستان و ورزشش، یک باید بود، روزی که در آن رسانه نه از جایگاه یک منتقد، بلکه از جایگاه یک خانواده، در کنار ورزش ایستاد و نشان داد که در این دیار، هنوز هم احترام، حرف اول و آخر را میزند.
به یادگار بماند آن روز که، کردستان به ورزشینویسانش افتخار کرد.
