سه‌شنبه, جولای 28, 2026
خانهاخبار تازهباشگاه آبیدر سنندج؛ ویترینی که نباید خاموش شود

باشگاه آبیدر سنندج؛ ویترینی که نباید خاموش شود

 

عادل خلیلیان_ پایگاه خبری کردستان ورزشی نیوز_ در روزهایی که هزینه‌های اداره یک تیم ورزشی با سرعتی سرسام‌آور بالا می‌رود، هنوز هستند کسانی که با شنیدن عدد ۵۰۰ میلیون تومان تصور می‌کنند یک باشگاه خصوصی در کردستان به یک پشتوانه مالی بزرگ رسیده و دیگر مشکلی ندارد.

اما واقعیت، دقیقاً برعکس این تصور ساده‌انگارانه است.

کمک ۵۰۰ میلیون تومانی بانک قرض‌الحسنه مهر ایران به باشگاه آبیدر سنندج نه یک رقم بزرگ برای ثروتمند شدن یک باشگاه است، نه نشانه‌ای از وفور منابع مالی؛ بلکه فقط نشانه‌ای از درک مسئولیت اجتماعی و یک حمایت حداقلی اما ارزشمند برای ادامه مسیر باشگاهی است که سال‌هاست با کمترین امکانات، بیشترین خدمت را به فوتبال کردستان کرده است.

آبیدر؛ یک باشگاه معمولی نیست!

باشگاه آبیدر را نمی‌شود با نگاه سطحی قضاوت کرد.آبیدر فقط یک تیم فوتبال نیست؛ برند فوتبال کردستان است، ویترین باشگاه‌داری خصوصی استان است و برای سال‌ها، یکی از معدود سنگرهایی بوده که بدون تکیه به بودجه‌های دولتی، برای جوانان این دیار فرصت ساخته است.

در استانی که بسیاری از استعدادها فقط به دلیل نبود زیرساخت، فقر امکانات و کم‌توجهی مدیران، خیلی زود از چرخه ورزش حرفه‌ای حذف می‌شوند، آبیدر توانسته بستر بقا، رشد و دیده شدن برای ده‌ها و صدها جوان فراهم کند.

این باشگاه سال‌هاست در سکوت، بدون هیاهوی تبلیغاتی، کار واقعی انجام داده؛ همان کاری که بسیاری فقط درباره‌اش شعار می‌دهند.

میلیون در فوتبال امروز، عدد نجات‌بخش نیست!

باید این موضوع را خیلی شفاف گفت:در اقتصاد امروز ایران و در ساختار پرهزینه باشگاه‌داری، ۵۰۰ میلیون تومان رقم بزرگی برای اداره یک باشگاه نیست.وقتی هزینه قرارداد بازیکن، رفت‌وآمد، تغذیه، اسکان، تجهیزات، پزشکی، زمین تمرین، مسابقات، کادر فنی و پشتیبانی روزبه‌روز افزایش پیدا کرده، چنین مبلغی در بهترین حالت فقط می‌تواند بخشی از فشار موجود را کم کند؛ نه اینکه تمام مشکلات را حل کند.بنابراین اینکه عده‌ای از بیرون تصور کنند آبیدر پولدار شده یا پول پارو می‌کند، نشان می‌دهد یا از واقعیت باشگاه‌داری هیچ شناختی ندارند یا عامدانه می‌خواهند اصل ماجرا را تحریف کنند.

این پول نه نشانه رفاه است نه تجمل!

این مبلغ فقط کمکی برای نفس کشیدن است.سوءبرداشت خطرناک از یک حمایت درستمشکل دقیقاً از جایی شروع می‌شود که جامعه، بهای تشویق الگوهای درست حمایت، آن‌ها را وارونه تفسیر می‌کند.اگر یک بانک، از محل مسئولیت اجتماعی خود، تصمیم گرفته به باشگاهی کمک کند که سال‌ها در خدمت جوانان منطقه بوده، این باید نشانه بلوغ اجتماعی تلقی شود، نه بهانه‌ای برای تخریب یا قضاوت نادرست.حمایت بانک مهر ایران از آبیدر، قبل از هر چیز، یک انتخاب هوشمندانه بود.چون این حمایت به جایی رفت که سال‌هاست امتحان خود را پس داده، به جایی رفت که کارنامه دارد، به جایی رفت که در میدان مانده و برای فوتبال کردستان اعتبار ساخته است.

اینکه بانک، آبیدر را برای این حمایت انتخاب کرده، اتفاقاً باید موجب خرسندی اهالی ورزش باشد؛ چون پول به مجموعه‌ای رسیده که مصرف‌کننده صرف نیست، بلکه تولیدکننده فرصت، انگیزه و آینده برای جوانان است.

پشت آبیدر، رانت نیست؛ رنج است!

کسانی که از نزدیک باشگاه آبیدر را می‌شناسند، خوب می‌دانند این مجموعه با چه مشقتی سرپا مانده است.

اگر امروز نام آبیدر در فوتبال کردستان زنده است، پشت آن نه بودجه‌های چرب دولتی بوده، نه حمایت‌های پرطمطراق سیاسی؛پشت این نام، سال‌ها وقت، رنج، پیگیری، آبرو و ازخودگذشتگی چند انسان دلسوز بوده است.فرشید جهان‌بین، رضا مجیدی و صدیق هنراوازی از جمله کسانی هستند که سال‌ها از وقت شخصی، آرامش زندگی، فرصت‌های خانوادگی و توان مدیریتی خود گذشته‌اند تا چراغ این باشگاه خاموش نشود.نکته مهم اینجاست که این افراد، برخلاف بعضی برداشت‌های سطحی، از سر نیاز شخصی یا منفعت مالی وارد این مسیر نشده‌اند.اتفاقاً اگر دنبال آسایش و راحتی بودند، هرگز خود را درگیر چنین مسیر پردردسر و پرهزینه‌ای نمی‌کردند.باشگاه‌داری خصوصی در کردستان، آن هم در فوتبال، نه سود آسان دارد و نه تشویق کافی؛بیشتر از هر چیز، دردسر دارد، حاشیه دارد، فشار دارد و فرسایش روحی دارد.پس باید حقیقت را گفت:اگر آبیدر مانده، به خاطر علاقه و تعهد مانده، بلکه به خاطر درآمد و منفعت نیست.

افکار عمومی باید فرق کمک و تامین کامل را بدانند!

یکی از ضعف‌های مهم در فضای عمومی ما این است که میان حمایت مقطعی و پشتیبانی پایدار تفاوتی قائل نمی‌شویم.

کمکی که بانک مهر ایران انجام داده، ارزشمند است، قابل تقدیر است، اما به‌هیچ‌وجه به معنای حل شدن همه مشکلات آبیدر نیست.

همه باید بدانیم اداره یک باشگاهی که چند رده تیمی دارد، در لیگ‌های کشوری حضور دارد و می‌خواهد آبرودار بماند، نیازمند منابع مستمر، برنامه‌ریزی‌شده و قابل اتکا است.

این ۵۰۰ میلیون، هرچند مهم و محترم، فقط یک گام است؛ نه پایان مسیر!

اگر بخواهیم منصف باشیم، باید بگوییم این عدد بیشتر از آنکه یک پشتوانه کامل باشد، یک پیام امید است؛

پیامی که می‌گوید هنوز هم نهادهایی هستند که می‌خواهند در کنار ورزش واقعی بایستند.مسئولیت اجتماعی یعنی همین سال‌هاست خیلی‌ها از مسئولیت اجتماعی حرف می‌زنند، اما کمتر کسی آن را در عمل نشان می‌دهد.بانک مهر ایران در این ماجرا، کاری کرد که بسیاری از مدیران، نهادها، صنایع، معادن و شرکت‌های بزرگ استان می‌توانستند انجام دهند اما ندادند.

حمایت از باشگاهی مثل آبیدر، دقیقاً معنای واقعی مسئولیت اجتماعی است!

یعنی دیدن یک ظرفیت زنده، مردمی و اثرگذار و کمک به آن برای ادامه حیات است

یعنی فهم این نکته که هزینه کردن در ورزش جوانان، خرج اضافی نیست؛ سرمایه‌گذاری اجتماعی است.

یعنی باور به اینکه اگر یک باشگاه سالم و مردمی تقویت شود، نتیجه‌اش فقط برد و باخت در جدول نیست، بلکه کاهش آسیب اجتماعی، افزایش امید، کشف استعداد و تقویت هویت محلی است.

چرا باید از این حمایت دفاع کرد؟

دفاع از این حمایت، دفاع از یک رقم مالی نیست؛دفاع از یک منطق درست است.اگر امروز از حمایت بانک مهر ایران به آبیدر دفاع نکنیم، فردا چگونه می‌توانیم از دیگر نهادها بخواهیم وارد میدان شوند؟اگر هر حمایت سالمی با بدفهمی، تخریب یا حسادت مواجه شود، طبیعی است که بسیاری از مجموعه‌ها ترجیح دهند اصلاً به سمت ورزش نیایند.جامعه باید یاد بگیرد از الگوهای درست استقبال کند.باید بداند وقتی یک نهاد اقتصادی، به جای تبلیغات بی‌اثر، پول خود را صرف یک باشگاه ریشه‌دار و مردمی می‌کند، این اتفاق باید تکثیر شود، نه تخریب.

مسئله اصلی، آبیدر باید بماند!

در نهایت، مهم‌ترین نکته این است که آبیدر باید بماند.ماندن آبیدر یعنی ماندن یک مسیر برای جوانان بااستعداد کردستان،ماندن آبیدر یعنی زنده ماندن آبروی فوتبال باشگاهی استان،ماندن آبیدر یعنی اینکه هنوز هم می‌توان بدون بودجه دولتی، با سختی فراوان، اما با شرافت و پشتکار، یک مجموعه مردمی را سرپا نگه داشت.پس به جای قضاوت عجولانه درباره یک عدد، باید اصل ماجرا را دید:این باشگاه سال‌هاست در خدمت جوانان این دیار است.این باشگاه، نه حاشیه‌ساز که فرصت‌ساز بوده است.این باشگاه، نه بار اضافی که سرمایه اجتماعی فوتبال کردستان است.

سخن پایانی؛

کمک ۵۰۰ میلیونی به آبیدر سنندج، نه نشانه ثروتمند شدن باشگاه است و نه پایان مشکلات آن است.این فقط یک حمایت ارزشمند و مسئولانه از مجموعه‌ای است که سال‌ها با شرافت، فداکاری و تکیه بر مردم، برای فوتبال کردستان زحمت کشیده است.بانک مهر ایران کار خوبی کرد؛چون به بهترین و معتبرترین باشگاه خصوصی فوتبال کردستان کمک کرد.و امروز بیش از هر زمان دیگری، جامعه ورزش و افکار عمومی باید بدانند که آبیدر، نه نماد برخورداری، بلکه نماد ایستادگی در تنگنا است.

مرتبط

بیشترین بازدید